Column Pianowereld 1-2014

Mooi begeleid meneer Buskermolen!

Sinds het behalen van mijn Master diploma in 2011 heb ik qua concerten mijn focus voornamelijk op het spelen van kamermuziek gelegd. Waarom? Twee redenen: ten eerste vervallen bij het samenspelen met andere musici de meeste van mijn kwelgeesten: spanning vanwege uit het hoofd spelen (ik kan het prima, maar ik blijf het “eng” vinden), kwetsbaarheid van alleen op het podium zitten, het eindeloze vergelijk door mensen met pianisten die van een heel ander kaliber zijn … Enfin, ik kan nog wel even doorgaan.
Daarnaast ben ik een redelijk sociaal mens en vind ik het heerlijk om mijn liefde voor de muziek niet alleen met het publiek, maar ook met collega’s (niet in de laatste plaats mijn vrouw Jorinde) te delen. Het repertoire voor samenstellingen met piano is eindeloos en geeft me vaak meer voldoening dan het solorepertoire. In 2011 heb ik dan ook besloten: doe wat je leuk vindt en waar je goed in bent, of wilt worden! Dit heeft geresulteerd in steeds meer concerten met Jorinde, waardoor ik het vioolrepertoire aardig ben gaan kennen. Verder spelen we samen in een trio en sinds kort ook een kwartet, kortom genoeg te doen en te studeren!

Na afloop van onze concerten maken Jorinde en ik graag een praatje met mensen uit het publiek. We zijn benieuwd naar hun reacties en hoe zij het concert hebben beleefd. Het zijn vaak waardevolle ontmoetingen waar we regelmatig van leren: zaken als balans, opbouw van het gekozen repertoire en speeltempo kunnen altijd weer geëvalueerd worden. Naast zulke leerzame ervaringen heb ik ook wel eens ontmoetingen die me om een andere reden bij blijven. Hier twee voorbeelden van 2013:

Na het spelen van (o.a.) de vioolsonate in A van Gabriel Fauré komt iemand uit het publiek na afloop naar ons toe. “Mevrouw van den Thillart, u speelt werkelijk schitterend viool, mijn man en ik hebben genoten. (blik op mij) U heeft ook prachtig begeleid meneer Buskermolen”.
Indien u de belediging in deze zin niet heeft herkend: begeleiden doe je als één of meerdere musici een duidelijk solistische rol hebben, en je als pianist terecht meer in de schaduw staat. Waarom kan ik me hier boos over maken? De componist schreef niet voor niets “Sonate voor viool en piano”. Sterker nog, Ludwig van Beethoven schreef op de kaft van zijn sonates “Sonate für Klavier und Violine (gek genoeg niet de moderne benaming Geige). Kortom, deze grootmeester wist prima hoe belangrijk en technisch veeleisend zijn pianopartijen bij deze sonates waren. Ik zit dus niet voor niets uren te zweten op sonates voor viool en piano van Fauré, Mendelssohn, Franck, Beethoven en Poulenc. Dat u het even weet ha!

Een andere situatie: Mocht u na afloop van een concert de pianist (of andere musicus) aanspreken, maak dan alstublieft niet de volgende, veel voorkomende fout: begin niet direct na het aanspreken van hem of haar met het opsommen van uw eigen muzikale C.V. en wat u allemaal heeft gespeeld en bij wie u les heeft gehad. Niet dat het de musicus niet interesseert, maar ik vind het simpelweg onbeleefd. Als ik bij de bakker een brood koop, ga ik ook niet zeggen hoe lekker ik het thuis zelf bak, toch?!

Zo, de stoom van 2013 is afgeblazen, tijd om met frisse energie 2014 in te gaan! Ik wens u alle goeds, mooie muziek, snelle pianovingers en een hoop inspiratie toe voor dit nieuwe jaar.

Alexander Buskermolen
Pianist (en soms begeleider ;) )


Alexander Buskermolen :: Telefoonnummer: +31(0)182-602795 :: Mobiele telefoon: +31(0)6-28415721