Column Pianowereld 6-2012

Beste John de Mol,

Mijn naam is Alexander Buskermolen, 27 jaar en ik ben klassiek pianist. Net als menig andere Nederlander zit ik in het weekend wel eens op de bank televisie te kijken, en meer dan eens komen uw programma’s voorbij. Gezien de hoeveelheid door u geproduceerde talentenshows die de afgelopen jaren te zien zijn geweest, heb ik de indruk gekregen dat deze programma’s erg lucratief zijn. Vooral voor u. Ik heb dan ook het volgende idee:

Het programma dat ik in gedachten heb heet “So you think you can play the piano”. Het is de bedoeling dat zoveel mogelijk mensen die denken te kunnen pianospelen, een zo moeilijk mogelijk stuk moeten uitvoeren, uiteraard voor de camera. Ik denk aan Liszt etudes of een pianoconcert van Prokoffiev? Dat laatste is wellicht productioneel prijzig, aangezien de kosten per musicus in Hilversum (volgens de laatste berichten) toch al gauw zo’n €75,- per dag bedragen. Een goedkoper alternatief is natuurlijk een pianoconcert van Mozart. Nou goed, zorgen voor een later moment zou ik zeggen.
Als de 25 beste van de slechtste pianisten zijn geselecteerd, kunnen de live shows beginnen.

De zaal is donker. Op het podium staat een glimmende vleugel in de spotlight. De deelnemer komt het podium op en spontaan breekt er een oorverdovend applaus uit. Als na 5 minuten iedereen is uitgeschreeuwd richt de camera zich op de jury, bestaande uit de volgende piano prominenten: Mr. Pieter van Vollenhoven, Roel van Velzen, Jan Vayne en last but not least…jury voorzitter Wibi Soerjadi. Na een korte toelichting begint de deelnemer zijn performance met het verplichte werk: een transcriptie gecomponeerd door de juryvoorzitter himself.
De winnaar van het programma krijgt een exclusief optreden met Anky van Grunsven en Salinero, drie concerten in het voorprogramma van Jan Vayne en tot slot vijf pianolessen van Roel van Velzen, met als repertoire alleen maar stukken met als reikwijdte een kwint (dit in verband met de anatomie van de docent).

Alternatieven voor “So you can think you can play the piano” zijn “Pianist zoekt vleugel” en “The pianist of Holland”. Dit laatste is een format voor de meer gevorderde pianisten. Tijdens de auditie zitten de juryleden (misschien andere juryleden dan bij SYTYCPTP?) met hun gezicht naar de kandidaat gericht. Zodra er ook maar één foute noot wordt gespeeld, drukken zij één voor één op een knop en draait hun stoel weg van de deelnemer. Als alle vier de juryleden op de knop hebben gedrukt, is het einde oefening. Wat de kandidaat namelijk niet weet, is dat bij vier omgedraaide stoelen, het luik onder de pianobank open gaat, en hij/zij linea recta van het podium verdwijnt. Voor de beeldvorming stel ik voor dat het publiek gelijktijdig de reactie van de aanwezige familieleden kan zien. Televisie is uiteindelijk emotie…toch?

Ik kan me voorstellen dat al deze suggesties u nogal overdonderen. Ik stel daarom voor dat we elkaar binnenkort ontmoeten voor een nadere kennismaking en het uitwerken van bovenstaande formats. Mijn intentie? Van klassieke muziek een spektakel maken voor heel Nederland, of ze het nou willen of niet!

Met muzikale groeten,

Alexander Buskermolen
CEO Lexo Music Productions

LMP_logo_300dpi


Alexander Buskermolen :: Telefoonnummer: +31(0)182-602795 :: Mobiele telefoon: +31(0)6-28415721