Nieuwe zakelijk leider Ricciotti Ensemble benoemd: Alexander Buskermolen per direct in charge bij straatsymfonieorkest

Persbericht, 25 mei 2016

Via Tia Schutrups PR & Promotie

Nieuwe zakelijk leider Ricciotti Ensemble benoemd

Alexander Buskermolen per direct in charge bij straatsymfonieorkest    ????????????????

 

Alexander Buskermolen is de nieuwe zakelijk leider van het Ricciotti Ensemble. Hij volgt Sander Smeets op die het orkest sinds begin 2014 heeft geleid. Alexander is een culturele ondernemer pur sang: een pianist met commercieel touché. Buskermolen is de oprichter van een muziek-productiebedrijf maar eveneens een digitaal platform voor muziekdocent en leerling.

Hij is het archetype van een nieuwe generatie, die zich realiseert dat musici van nu de cultuurmakers van morgen zijn en niet anders weet dan dat profilering veelal online gebeurt.

 

Alexander en Ricciotti

Wie Alexander Buskermolen heeft gevolgd ziet hoe ‘naturel’ zijn stap naar het Ricciotti Ensemble is. Bij een grote handelsbank had hij de positie van ‘sales advisor’. Alexander leerde hier de taal van een corporate omgeving en de behoeften van klanten kennen. Verrijkt met dit kijkje in de keuken, startte Alexander zijn opleiding piano, in Nederland en Duitsland. Nadien startte hij zijn eigen muziek-productiebedrijf, waarin hij diverse activiteiten exploiteerde: die van uitvoerend pianist, pianodocent, tekstschrijver, blogger en repetitor. Tegelijkertijd was Buskermolen actief als producent van de Nederlandse Strijkkwartet Academie (NSKA). Hier leerde hij het klappen van de zweep in productieland: met de voeten in de klei en de rode loper uitrollen — musici in staat stellen wat zij het beste kunnen. Met de start-up Children’s Corner, mede via crowdfunding gefinancierd, ontwikkelde Alexander een online leeromgeving voor docenten en hun leerlingen.

 

Bestuur en directie van het Ricciotti Ensemble zijn vol vertrouwen dat Alexander middels een perfecte mix van cultureel DNA en commercieel know how, het Ricciotti Ensemble verder kan verankeren. Dit zal hij doen door o.a. in te zetten op talentontwikkeling (een kerncompetentie vanuit zijn eigen muziekpraktijk) alsook verder inhoud te geven aan de sleutel van het Ricciotti sinds het in 1970 is opgericht: publieksbereik, het vermogen om daadwerkelijk contact te leggen. Bij dit alles is het zoeken naar gemengde financiering steeds een uitgangspunt.

 

Alexander Buskermolen

Alexander Buskermolen (Leidschendam, 1985) is opgeleid als klassiek pianist (Fontys Conservatorium, Tilburg; Hochschule für Musik und Theater ‘Felix Mendelssohn-Bartholdy´, Leipzig; HKU, Utrecht). Na zijn studie richtte Alexander Lexo Music Productions op. Binnen Lexo Music Productions werkt Alexander als uitvoerend pianist, pianodocent, freelance columnist/ schrijver/ blogger (o.a. voor het vakblad Pianowereld en de website Pianostreet), repetitor en cultureel ondernemer. Alexander is (mede-) oprichter van Children’s Corner, een online leeromgeving waarin muziekdocenten en leerlingen met elkaar kunnen communiceren. Overigens is hij gastdocent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en de HKU in Utrecht. Eerder was Alexander o.a. research trainee bij het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds en producent bij de Nederlandse Strijkkwartet Akademie.

 

Het Ricciotti Ensemble

Het Ricciotti Ensemble (‘Overal en voor iedereen’) is een straatsymfonieorkest dat bestaat uit veertig jonge, geestdriftige musici. Opgericht in 1970 onder het motto ‘Kunst de straat op’, brengt het orkest live symfonische muziek op plekken waar die normaliter niet klinkt. De mobiliteit van het orkest is uniek: het Ricciotti heeft geen podium nodig en kan zich opstellen in minder dan twee minuten. Het speelt op straten en pleinen, in het asielzoekerscentrum, het weeshuis en de gevangenis, maar ook op de Antillen, onder de Brandenburger Tor, op het Rode Plein of in Srebrenica. Het orkest heft principieel geen entree: alleen dan zijn de optredens voor iedereen daadwerkelijk toegankelijk. De leden van het Ricciotti zijn afkomstig uit heel Nederland en soms van daarbuiten. Een groot deel van de musici studeert aan het conservatorium. Drie keer per jaar gaat het Ricciotti op tournee in Nederland; eenmaal per jaar toert het Ricciotti door een buitenland. Jaarlijks geeft het Ricciotti minstens 100 optredens, kriskras door Nederland.

Misha Fomin debuteert én jubileert in Het Concertgebouw

Gehoord in de Grote Zaal van Het Concertgebouw Amsterdam

Programma:
Ludwig van Beethoven; Sonate nr. 26 in Es, op. 81a ‘Les adieux’
César Franck;  Pianokwintet in f mineur (m.m.v. het Atrium String Quartet)
Pjotr Illich Tchakovsky; Méditation Opus 72 no.5
Modest Moesorgski – Schilderijen van een tentoonstelling

0100_Misha_fomin_04_2016_HansvanderWoerd-75

Het concert

Tien jaar geleden speelde hij hier voor het eerst, in Het Concertgebouw in Amsterdam. Vandaag was het de tiende keer in dit gebouw vol muziekhistorie dat pianist Misha Fomin zijn opwachting maakte. Een klein verschil: vandaag betrad hij niet het podium van de Kleine Zaal, maar liep hij voor het eerst de lange trap af naar het podium van de Grote Zaal. Het zou een bijzondere middag worden voor de pianist én het publiek.

De programmering van de Russisch-Nederlandse pianist was bijzonder. Bijzonder omdat het niet vaak voorkomt dat kamermuziek en solorepertoire in deze zaal worden gecombineerd. Je moet maar durven… of toch niet? Zo gek is het eigenlijk niet, om aan je publiek te laten zien dat je zowel als solist als ook in de kamermuziek je sporen hebt verdiend. De combinatie van Beethoven, Franck, Tchaikovsky en Moesorgsky was dan wel ongewoon maar daarmee niet minder interessant. Ieder van de werken haalde specifieke eigenschappen van de pianist naar boven.

Met “Les Adieux” zette Misha Fomin een mooie opening in. Duidelijke klassieke structuren, gepaste virtuositeit en fraaie zinnen, dat was wat mij in eerste instantie op viel. Of het nu de spanning van dit debuut was, of een nukkige Steinway, maar er leek gezocht te worden naar een goed gebalanceerd klankverloop, vooral in het middengebied van de piano. Wellicht was het dan toch de spanning, omdat gedurende het concert dit register steeds duidelijker naar voren kwam. Het was precies de balans tussen de linker en rechterhand die voor mij een bijzonder onderdeel van dit concert vormde.

0051_Misha_fomin_04_2016_HansvanderWoerd-54

Franck’s piano kwintet – met het Atrium strijkkwartet op het podium – was een schepje er bovenop als het gaat om virtuositeit. Gelukkig was dat lang niet het enige wat het publiek overrompelde. Uitstekend samenspel, mooie lange muzikale lijnen en veel energie, alles leek te kloppen in deze uitvoering. De pianopartij speelt zich veel af in de lagere registers van het instrument, een plek waar Fomin zich prima thuis leek te voelen. De linkerhand zorgde voor een diepe sonoriteit en ondanks dit donkere register bleek helderheid in articulatie geen enkel probleem. Daardoor ontstond een mooie fundering voor de hogere klanken van de strijkers. Het was in alle opzichten een opwindende uitvoering waar het publiek duidelijk hoorbaar van had genoten. De staande ovatie was zeker op zijn plaats.

Na de pauze was het tijd voor één van de hoekstenen van de pianoliteratuur. De schilderijen van een tentoonstelling van Modest Moesorgsky, voor het orkestpubliek voornamelijk bekend in de orkestratie van Maurice Ravel. De vraag die je vooraf kunt stellen is voor welke benadering een pianist gaat of zou moeten gaan: denk je in orkestrale gebaren, bewegingen en klankkleuren? Of benader je het meer pianistisch, wat gevolgen heeft voor bijvoorbeeld de frasering en timing? Een combinatie van beide benaderingen kan natuurlijk ook, zodat per deeltje bekeken kan worden wat de muziek “vraagt”.

De benadering van Misha Fomin leek mij juist pianistiek, zo bleek uit de keuzes voor het tempo. Er werd vlot en gretig gespeeld waarbij wederom de combinatie van virtuositeit en de uitgesproken linkerhand naar voren kwamen, in het bijzonder bij Il vecchio castello en Bydlo. De opbouw van het hele werk was zeer krachtig en van begin tot eind werd de spanningsboog volgehouden. Een prachtige afsluiting van het officiële programma!

En wat doe je als je voor het eerst de Grote Zaal van Het Concertgebouw tot je beschikking hebt en je vingers volledig zijn warm gespeeld? Dan neem je de tijd en speel je natuurlijk nog een aantal mooie toegiften die het publiek dankbaar beluisterde.

0094_Misha_fomin_04_2016_HansvanderWoerd-82

Misha Fomin speelde de volgende toegiften:

Claude Debussy; Prelude “La terrasse des audiences du Claire de Lune”
Franz Liszt: La Campanella (from 6 grand etudes S.141)
Frederic Chopin: Etude Opus 25 no. 11 “Winterwind”
Frederic Chopin: Nocturne in Es Opus 9 no.2

 

Foto’s: Hans van der Woerd

Hero Brinkman de opera: kaartverkoop start binnenkort!

Als een politicus iets doms zegt (helaas geen zeldzame gebeurtenis) hebben zij spindokters die het verhaal “spinnen” (lees verdraaien om er mee weg te komen) en er zo alsnog hun voordeel mee proberen te doen. Gisteren was het de beurt aan Hero Brinkman (ex-PVV, ex-politieman, ex-kamerlid…wat doet de man nu eigenlijk?). In een interview met HP de Tijd was het blijkbaar tijd om zijn goed onderbouwde mening over klassieke muziek te geven (ja dat laatste was sarcasme).

Vooruitlopend op het artikel hieronder kunt u alvast de reactie van Mezzo-Sopraan Tania Kross en mij zien, horen en beleven:

Screenshot Tania en Alex

 

 

 

 

 

Hieronder het betreffende interview, tevens te vinden op http://www.hpdetijd.nl/2015-03-05/hero-brinkman-klassieke-muziek-voor-een-kleine-elite-radio-4-daar-luistert-toch-geen-hond-naar/

Hero Brinkman: ‘Klassieke muziek is voor een kleine elite. Radio 4 – daar luistert toch geen hond naar?’

Hij is lid van de Provinciale Staten in Noord-Holland, rechercheur bij de Amsterdamse politie en loopt zich warm voor een terugkeer in de landelijke politiek met een one-issuepartij voor ondernemers. Komt Hero Brinkman nog wel toe aan een goed boek, een fijne plaat of een swingende show?

“Met mijn nieuwe partij breek ik met het oude PVV-dogma dat cultuur een linkse hobby is. Dat is namelijk niet zo. Cultuur is ontzettend belangrijk voor de ontwikkeling van de samenleving; creatief denken leidt tot innovatie en innovatie leidt tot verbetering. Maar ik vind wel dat alle kunst die gesubsidieerd wordt aan twee voorwaarden moet voldoen: het moet toegankelijk zijn voor een groot publiek en het moet geëngageerd zijn.”

“Voor zover ik kan inschatten valt klassieke muziek niet onder deze voorwaarden. Klassieke muziek is namelijk niet voor een breed publiek toegankelijk, dat is voor een kleine elite. Neem nou Radio 4 – daar luistert toch geen hond naar? En als je naar het Concertgebouworkest wilt, ben je zo honderdtachtig euro kwijt voor een kaartje. Dan zeg ik: als zo’n kaartje toch al zo duur is, dan kun je er net zo goed vijftig euro boven op gooien en de subsidiekraan dichtdraaien. De elite die er komt, betaalt die paar tientjes extra dan ook wel.”

“Kijk: klassieke muziek is ooit gecomponeerd door een componist. Die heeft daar een bedoeling mee gehad. Die wilde met zijn muziekstuk een bepaald verhaal vertellen, of een bepaalde emotie overbrengen. Het is aan een dirigent en zijn orkest om dat verhaal of die emotie over te brengen. Het valt mij op dat de meeste dirigenten en orkestleden in Nederland geen flauw benul hebben in welke tijd de componist heeft geleefd, welk gevoel hij met een compositie over wilde brengen en wat hij met het stuk wilde zeggen. Dirigenten zetten bijvoorbeeld bepaalde noten harder aan omdat ze dat mooi vinden, niet omdat een componist het zo heeft bedoeld. En dat hekel ik. Daarnaast vraag ik me af of de gemiddelde bezoeker van een klassiek concert snapt waar ze naar luisteren. Maak op een willekeurige avond eens een rondje langs het publiek van het Concertgebouw, en vraag eens waar ze naar hebben geluisterd. Wat de achtergrond van het stuk is. Ze weten het niet.”

Na de Statenverkiezingen in maart presenteert Brinkman een nieuwe landelijke politieke partij, die volledig gericht zal zijn op ondernemers. Hij acht de kans ‘heel groot’ dat het huidige kabinet binnenkort valt. En hij vermoedt dat hij dan met zijn nieuwe partij best eens kan gaan meeregeren in het volgende kabinet.

Het gehele interview van Nick Muller met Hero Brinkman vindt u het maartnummer van HP/De Tijd, dat nu in de winkels ligt.


Alexander Buskermolen :: Telefoonnummer: +31(0)182-602795 :: Mobiele telefoon: +31(0)6-28415721